ΠΕΔΥ ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟΥ

 

Μετά από προτροπή συμπολιτών μου γράφω αυτό το κείμενο για την ενημέρωση σας.Τόσο για τους πολίτες Ωραιοκάστρου όσο και για τους πολίτες των γύρω περιοχών .

Στο ΠΕΔΥ ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟΥ  θα βρείτε:

•  Παθολόγο κάθε Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή και
•  Γενικό Ιατρό κάθε Πέμπτη.

Το ιατρείο μένει κλειστό μόνο Τρίτη .


 Η επίσκεψη ,η εξέταση ,η συνταγογράφηση και το κλείσιμο ραντεβού είναι ΟΛΑ ΔΩΡΕΑΝ. Το τονίζω γιατί πολύς κόσμος πιστεύει πως οφείλει να πληρώσει κάτι. 
Σε κάθε σας επίσκεψη σε ιατρείο ΠΕΔΥ ,να έχετε το βιβλιάριο σας εάν είστε ασφαλισμένοι και οι ανασφάλιστοι οπωσδήποτε το ΑΜΚΑ σας.
Εξυπηρετούνται όλοι οι πολίτες ασφαλισμένοι και ανασφάλιστοι αρκεί να έχετε ραντεβού το οποίο κλείνετε στα τηλέφωνα: 2310518201 , 2310513769 και 2310741507,μόνο με το ΑΜΚΑ σας . Το τηλεφωνικό κέντρο λειτουργεί 8.00 με 13.30 καθημερινά.

• Στην περίπτωση που κάποιος είναι ασθενής                           (πχ γρίπη,γαστρεντερίτιδα κλπ) εξετάζεται από τον ιατρό ως έκτακτο περιστατικό και δεν χρειάζεται να προγραμματίσει ραντεβού.
• Τα χρόνια νοσήματα (πχ Υπέρταση,Διαβήτης κλπ) υποχρεωτικά με ραντεβού.Για την καλύτερη εξυπηρέτηση σας ,κλείστε το ραντεβού που επιθυμείτε πριν τελειώσει η φαρμακευτική αγωγή του προηγούμενου μήνα.

ΕΝΕΣΕΙΣ γίνονται από τις νοσηλεύτριες 9.00 με 11.00 καθημερινά εκτός Τρίτης που το ιατρείο παραμένει κλειστό λόγω έλλειψης προσωπικού.Φυσικά αυτό δεν σημαίνει πως αν έρθετε  για παράδειγμα ,στη μια η ώρα  δεν θα εξυπηρετηθείτε.
 Κάθε Δευτέρα και Παρασκευή θα βρείτε εμένα στο Ιατρείο 
(Αργυρώ Πανανάκη- Νοσηλεύτρια ΤΕ). 

Το τηλέφωνο του Ιατρείου  είναι : 2310695770
 (7.00-15.00 καθημερινά εκτός Τρίτης)
 ΟΔΟΣ:Λόρδου Βύρωνα 14
Το ιατρείο ΠΕΔΥ ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟΥ βρίσκεται απέναντι από τα γήπεδα τένις στο Κονταξοπούλειο (δημοτικό κλειστό γυμναστήριο Ωραιοκάστρου).
Την Τρίτη που το Ιατρείο είναι κλειστό ,μπορείτε να εξυπηρετηθείτε στα Ιατρεία Πεδυ που βρίσκονται σε κοντινή απόσταση από την περιοχή μας (πχ ΠΕΔΥ Νεαπόλεως-τηλ.ραντεβού 2310960408), καθώς και στα Κέντρα Υγείας (πχ Κ.Υ. Λαγκαδά τηλ.23943 30700 ή Κ.Υ.Α.Τ. Εύοσμου τηλ. 2310 387772) ή στα νοσοκομεία που εφημερεύουν.


  Για οποιαδήποτε πληροφορία μη διστάσετε να μας ρωτήσετε στο τηλέφωνο του ιατρείου ΠΕΔΥ ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟΥ.

Με σεβασμό στον πολίτη

ΑΡΓΥΡΩ ΠΑΝΑΝΑΚΗ 

ΤΕ ΝΟΣΗΛΕΥΤΡΙΑ

ΜΕ ΒΡΗΚΕ ΕΝΑΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΞΗΜΕΡΩΜΑΤΑ ΑΙΜΟΦΥΡΤΗ...

 

Είμαι η ''Φαίη'' , 30 ετών ...΄΄Εζησα παιδικά χρόνια ήσυχα κι ευτυχισμένα  μαζί με τον αδερφό μου με τον οποίο έχω 5 χρόνια διαφορά.Οι γονείς μου απλοί φυσιολογικοί άνθρωποι ,με τα λάθη τους αλλά  πάντα με τις καλύτερες προθέσεις ,έκαναν το καλύτερο δυνατό για τα παιδιά τους.Στο σχολείο ήμουν αγαπητή και έχω μόνο όμορφες αναμνήσεις...Όλα έβαιναν καλώς μέχρι εκείνο το απόγευμα που θα άλλαζε τη ζωή μου για πάντα....

Εκείνο το απόγευμα αποφάσισα να επισκεφτώ τη θεία μου....12,5 χρονών λοιπόν τότε...πήρα το ποδήλατο μου και έφυγα με χαρά....Ξαφνικά μου επιτίθεται ένας άνδρας, με χτυπά στο κεφάλι και στον αυχένα ,πέφτω από το ποδήλατο μου στην άκρη του δρόμου και .....''ευτυχώς''....χάνω τις αισθήσεις μου....  και έτσι δεν θυμάμαι αυτό που ακολούθησε.....

Αιμόφυρτη,χτυπημένη άσχημα δίχως αισθήσεις και ... σεξουαλικώς κακοποιημένη  με παράτησε κι έφυγε βιαστικά ...Οι γονείς μου με έψαχναν...Δήλωσαν την εξαφάνιση μου όμως έπρεπε να περάσουν 3 ημέρες για να είμαι επίσημα αγνοούμενη.Με βρήκε ένας αστυνομικός τα ξημερώματα όπου με βοήθησε και με μετέφερε στο νοσοκομείο αμέσως...Σοβαρά τραύματα στον αυχένα , σπασμένο χέρι και εκδορες παντού!

 

Απολογισμός; 11 ημέρες εντατική... 2 μήνες Νοσοκομείο με αφωνία από το σοκ..Παιδοψυχολόγοι μου μιλούσαν απο την αρχή αν και μετα την εντατική θυμόνουν μικρές στιγμές σαν όνειρο και για αυτό τον λόγο έπαψα να μιλάω...Ένας χρόνος απουσίας από το σχολείο ....7 χρόνια σε ψυχολόγους με βαριάς μορφής κατάθλιψη και 8 χρόνια με φαρμακευτική αγωγή....Σιχάθηκα  τον εαυτό μου,ξέσκιζα το δέρμα μου ,ντρεπόμουν για αυτό που μου συνέβη... έκοψα 4 φορές τις φλέβες μου τον πρώτο καιρό...Πέρασα φάση άρνησης και μίσησα όλους τους άνδρες...Η οικογένεια μου τα έχασε! Στην αρχή ήθελαν να κρυφτούν απο τον κόσμο! Πήγαιναν όλοι σε ψυχολόγο για χρόνια ! Σιγά σιγά το ξεπεράσαν, με τα χρόνια ,αν μπορεί ένας γονιός να το ξεπεράσει όλο αυτό ... Με έβλεπαν σα να ήμουν άρρωστη! Δεν μου χαλούσαν κανένα χατηρι ! Εκείνοι το έκαναν με όλη τους την αγάπη όμως τελικά ήταν λάθος!
Στο σημείο όπου έγινε το συμβάν του έπεσε το πορτοφόλι του οπότε και τον βρήκαν αμέσως ! Τότε ήταν 36 ετών και πατέρας τριών παιδιών ! Δικάστηκε...''Έφαγε'' 10 χρόνια εγκλεισμό σε ψυχιατρείο και πήρα και αποζημίωση μετά απο πολλά χρόνια και μετά από 28 δικαστήρια! Ήταν ψυχολογικά άρρωστος,είπαν .... Στο δικαστήριο είπε '' Δεν έκανα κάτι τραγικό ούτως η άλλως κάποια στιγμή θα έκανε σεξ...''

Στα 19 μου χρόνια αποφάσισα μετά από όσα πέρασα να κάνω την πρώτη μου σχέση ...για σχεδον δύο χρόνια κατά τη διάρκεια της πράξης,έβαζα τις φωνές ,έκλαιγα και τον έπρωχνα να φύγει...Με πολύ υπομονή όμως ο τότε σύντροφος μου με έκανε να το ξεπεράσω σιγά σιγά....

Φυσικά μου στοίχειωσε την ζωή! Απο εκεί που έπαιζα με τα παιχνίδια βρέθηκα στα δικαστήρια και στους ψυχιάτρους! Τον είδα πριν 2 χρόνια σε ένα νυχτερινό μαγαζί ! Ένιωσα πολυ άσχημα! Έτρεξα να φύγω....Πλέον μετά απο μεγάλο αγώνα και πολύ προσπάθεια με τον εαυτό μου και βοήθεια ειδικών έχω πετάξει τα χάπια..Παντρεύτηκα και κουμπάρος μας έγινε ο αστυνομικός που με έσωσε τότε...Ο συγκεκριμένος αστυνομικός συμπολίτης μου και από τότε πάντα δίπλα μου, θυμάμαι καθόταν ωωωωρες δίπλα μου στο νοσοκομείο με τεράστια υπομονή περιμένοντας να πάρει κατάθεση μήπως και ανοίξω το στόμα μου να πω μια κουβέντα και να μου χαϊδεύει το κεφάλι! 

 Ο σύζυγος μου γνωρίζει! Σοκαρίστηκε στην αρχή και του πήρε λίγο καιρό να "ελευθερωθεί" μαζί μου... Έτσι μιλάω για αυτό που βίωσα χωρίς να τρελαίνομαι απλά δακρύζω !

Μάλλον κατάφερα να το αφήσω πίσω!
 
Συμβουλή;Δεν υπάρχει στην ουσία συμβουλή .... Ο θεός να φυλάει τα παιδιά όλου του κόσμου και τα μάτια μας 14....Αυτό που θα ήθελα να πώ στις γυναίκες που κάποτε βίωσαν κάτι παρόμοιο είναι :
Πίστη, επιμονή και αγώνα ! Αγώνα για να πάρουν την "ψυχή ", που αυτός τους έκλεψε, πίσω !
 Εγω πια πηγαίνω εθελοντικά και βοηθάω γυναίκες που περνάνε παρόμοια περιστατικά !

Επιμέλεια κειμένου: Αργυρώ Πανανάκη

 ''ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑ ΝΑ ΔΩΣΩ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΕΛΟΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ...ΜΟΝΟ ΠΟΥ... ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΟΥ ΜΕ ΣΤΑΜΑΤΟΥΣΑΝ....''

Η ''Άννα'' υπήρξε θύμα για πολλά χρόνια.Κακοποιήθηκε βάναυσα πολλές φορές από τον πρώην σύζυγό της.Για χρόνια η μόνη της παρέα ήταν ο πόνος ,η κακοποίηση και ο φόβος...Οικογένεια και φίλοι απώντες...Τα κατάφερε όμως και πλέον με χαμόγελο και δύναμη αντιμετωπίζει απλά προβλήματα της καθημερινότητας όπως όλοι...Έτσι θέλησε να διηγηθεί όσα πέρασε μέσα από το blog μου ελπίζοντας να βοηθήσει γυναίκες που βιώνουν αυτή τη στιγμή τον εφιάλτη της κακοποίησης. Είναι αγαπημένο μέλος της ''οικογένειας '' μας Family Online στο fb. https://www.facebook.com/groups/171063003249099/

όμως για την δική της προστασία είναι η ''Άννα'' που πέρασε πολλά.... 

Ερώτηση 1 :Πες μας λίγα λόγια για τα παιδικά σου χρόνια.

Τη σχέση με τους γονείς και τα αδέρφια σου...

Μεγάλωσα μέσα στην φτώχεια,θυμάμαι η μάνα μου να μας βάζει για ύπνο από τις 7  για να μη χαλάσουμε τίποτα μέσα στο σπίτι...Είμαστε 3 αδερφές και με τη μια μεγαλώσαμε σα δίδυμες(είχαμε μόνο δύο χρόνια διαφορά)...
Δεν θυμάμαι πολλά ,κυρίως το ξύλο από τον πατέρα μου...για κάθε τι που τον ενοχλούσε.Ισως φταίει το γεγονός πως με έκανε μικρός ,όταν ήταν φαντάρος,δεν ξέρω...
Στο σχολείο τα πράγματα ήταν ασχημα,με κοροιδευαν οι περισσότεροι λόγω μια μικρής αναπηρίας που είχα...Φίλες δεν είχα...Δεν μπορόυσα να πάω πουθενά...Μόνο με την γιαγιά μου περίπου στα 12 ,την είχα παρέα γιατί έμενε δίπλα μας...Με την μητέρα μου δεν είχα καλές σχέσεις κι αυτό έγινε ακόμη χειρότερο όταν έδωσε την μια από τις αδερφές μου στην θεία μου να την μεγαλώσει.... 

Ερώτηση 2 :Σε ποιά ηλικία παντρεύτηκες ?Ήταν από έρωτα ?

Παντρεύτηκα στα 17 ,οι γονείς μου υπέγραψαν γιατί ήμουν ανήλικη.Όχι δεν ήταν από έρωτα αλλά από την ανάγκη μου να φύγω από το πατρικό μου.Αλλά μάλλον έπεσα σε χειρότερη τιμωρία.
 

Ερώτηση 3:Τι διαφορά ηλικίας είχατε ?

7 χρόνια μεγαλύτερος μου και αλλόθρησκος.Η μητέρα του ήταν μάρτυρας του Ιεχωβά.

 

Ερώτηση 4: Εργαζόσασταν και οι δύο ?Πώς ήταν η ζωή σας τα πρώτα χρόνια ?

Εγώ εργαζόμουν μέχρι που έμεινα έγκυος,εκείνος ήταν ο κλασσικός τεμπέλης. Χαρτιά ,ποτά και ξενύχτια...Τα καλά μας χρόνια ήταν μόνο τα 3 πρώτα,από εκεί και πέρα όλα άλλαξαν. 

Ερώτηση 5: Θυμάσαι την πρώτη φορά που δέχθηκες βία από τον πρώην σύζυγό σου ?Μπορείς να μας το περιγραψεις...

Ναί θυμάμαι ,ήταν λίγο μετά την γέννηση του πρώτου μας παιδίου....Γύρισε σπίτι χαμένος από τα χαρτιά και άρχισε τον καυγά . Στη συνέχεια υπήρξε μια σχετικά ήρεμη περίοδος,έμεινα και πάλι έγκυος και εκεί άρχισε και πάλι να με χτυπάει,ακόμη κι όταν ήμουν 8 μηνών έγκυος δε δίστασε να μου πετάξει ένα ξύλινο παιδικό καρεκλάκι και γλίτωσα το παιδί μου στο τσακ που λένε , γιατί πήγαινε κατά πάνω του. Από εκεί και πέρα άρχισε να γίνεται ακόμη πιο επιθετικός, με χτυπούσε συνέχεια,με τραβούσε από τα μαλλιά και με βίαζε όταν με έβρισκε να κοιμάμαι .

Ερώτηση 6:Υπήρξε εξαρτημένο άτομο είτε από ουσίες, είτε από αλκοόλ, είτε από τυχερά παιχνίδια ?

Ναί δυστυχώς αυτά πάνε πακέτο...Χαρτιά και ποτό ήταν σε καθημερινή βάση.

 

Ερώτηση 7: Πότε κάνατε  τα παιδιά σας...

 Μετά από 4 χρόνια γάμου περίπου...Από το δεύτερο παιδί και μετά έγινε πολύ επιθετικός .

Ερώτηση 8: Έφτασε ποτέ στο σημείο να επιτεθεί και στα παιδιά του ?

Αυτό όχι δεν το έκανε ποτέ...Μόνο εμένα χτυπούσε αλλά το έκανε μπροστά στα παιδιά και το μεγάλο μου παιδί έφτασε σε σημείο να ουρήσει επάνω του από το φόβο.

 

Ερώτηση 9: Μπορείς να μας περιγράψεις το χειρότερο περιστατικό που βιωσες?
 
 Δύο είναι τα χειρότερα περιστατικά που συνέβησαν...το ένα ήταν με το ξύλινο καρεκλάκι που προανέφερα και το άλλο ήταν όταν μου πέταξε μια μεγάλη καρέκλα και καρφώθηκε το πόδι της στο κούτελο μου...Παρα λίγο θα έχανα την όραση από το ένα μου μάτι.

Ερώτηση 10 :Για πόσο χρονικό διάστημα δεχοσουν βία ?

Για 6 χρόνια περίπου.
 

Ερώτηση 11:Πότε ενημέρωσες κάποιο δικό σου άνθρωπο για αυτό που βίωνες ?

Δεν μιλούσα ποτέ στο χωριό,μόνο όταν με χτύπησε στο κεφάλι και φώναζε μπροστά στα παιδιά ''μακάρι να πεθάνεις''  καθώς η κουμπάρα μου με πήγαινε στο νοσοκομείο. Εκεί (στο νοσοκομείο) τον κάλυψα...Ζήτησα βοήθεια από την μάνα μου αλλά δεν άπλωσε το χέρι της....Μόνο μια ξαδέρφη μου με στήριξε ,δυστυχώς δε ζεί πια...Με είδε σε τι κατάσταση βρισκόμουν ,45 κιλά είχα μείνει από την στενοχώρια μου και όσα βίωνα και με πήγε στο ψυχίατρο σηκωτή για να με βοηθήσει.

Ερώτηση 12: Ήξεραν οι γείτονες τι συμβαίνει ?αν ναι, σε βοήθησαν ?

Έμενα πάντα έξω από το χωριό και δεν υπήρχαν γείτονες...Μόνο ένας κύριος από τηνη Γερμανία που ερχόταν για λίγο διάστημα.

Ερώτηση 13: Ποιά ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ?μετά από πόσο διάστημα έφυγες ?

Είχα φτάσει πια 45 κιλά,οι φλέβες μου πετάχτηκαν έντονα στο κορμί μου,δεν ήθελα τίποτα παρά να γλιτώσω ...Προσπάθησα να δώσω τέλος πολλές φορές στη ζωή μου ,εκείνος φώναζε ''κάντο να τελειώνουμε'' , μα τα μάτια των παιδιών μου ήταν αυτά που με σταματούσαν πάντα...Μέχρι που με έσωσε η ξαδέρφη μου.

Ερώτηση 14: Προγραμμάτισες το πώς θα φύγεις ?Έγινε κρυφά ?

Δεν έγινε κρυφά,του μίλησε η ξαδέρφη μου,σε εκείνη δεν παραδέχτηκε τίποτα και του ζήτησε να με πάει στην πόλη να με πάει στο ιατρό. Ζαλιζόμουν ,λιποθυμούσα,δεν έτρωγα τίποτα....

 

Ερώτηση 15: Γιατί άργησες ?Τι φοβοσουν ?Τι σκεφτόσουν ?Τι αισθανόσουν και δεν το τόλμησες νωρίτερα ?

Ζήτησα βοήθεια από την μάνα μου,της φιλούσα τα πόδια ,την παρακαλούσα και εκείνη απαντούσε ''Είσα στο χω΄ριό ,όλες τα ίδια περνάνε, κανε υπομονή...''  Φοβόμουν πολύ ήμουν σχεδόν 21 χρονών παιδάκι...Αν δεν ήταν η ξαδέρφη μου τώρα θα ήμουν σίγουρα νεκρή ...

Ερώτηση 16 : Όταν τελικά κατάφερες να φύγεις από την σχέση αυτή ποια ήταν τα αισθήματα σου για αυτόν τον άνθρωπο ?

Δεν αισθανόμουν ποτέ τίποτα ίσως γιατί δεν ήξερα τι θα πεί αγάπη...Περίμενα μόνο να ζητήσει ένα συγνώμη από τα παιδιά ,μα ούτε κι αυτό έκανε...Αηδία αισθανομαι γι'αυτόν μέχρι και σήμερα...

Ερώτηση 17 :Τα παιδιά είδαν θετικά τον χωρισμό σας ?Πώς ήταν η ψυχική τους υγεία ?

 Το μεγάλο μου παιδί το έτρεχα σε ψυχολόγους για να ηρεμήσει ,το μικρό μου δεν θυμάται ίσως τίποτα γιατί ηταν πολύ μικρό...όπως και να΄χει ζούν ένα δράμα τα παιδιά χωρισμένων γονιών ειδικά όταν οι γονείς τους δεν μπορούν να τα βρουν σε τίποτα.

Ερώτηση 18: Τι θα συμβουλευες σε γυναίκες που βιώνουν το ίδιο με σένα ?
 
Να φύγουν όσο το δυνατόν γρηγορότερα,να μη φοβούνται...Να μην κρατάνε το στόμα τους κλειστό,να ζητούν από παντού βοήθεια και κάποιος κάπου θα νοιαστεί για αυτές. όσο μένουν τόσο καταστρέφονται....Αυτές αλλά και τα παιδιά τους ...
 

Ερώτηση 19 :Ποια είναι η σχέση σου πλέον με αυτόν τον άνθρωπο ?

Χάλια .....Δεν  βοήθησε ποτέ στο μεγάλωμα των παιδιών μας και τώρα που μεγάλωσαν όταν έχουν χρήματα τους τα τρώει όπως έκανε και με μ΄ένα ...

Ερώτηση 20: Θεωρείς πως έκανες λάθος που δεν έφυγες νωρίς ? Δεν υπήρχαν σημάδια στα πρώτα χρόνια της κοινής ζωής σας ?

Ναι ήταν λάθος.Έπρεπε να φύγω πολύ νωρίτερα και για μένα και για τα παιδιά μου...Μας κατέστρεψε ψυχολογικά...

Ερώτηση 21:Τί θα έκανες διαφορετικά αν γύριζες πίσω τον χρόνο ?

 Δεν ξέρω τι θα έκανα ,πάντως το μόνο καλό που είχα από αυτον το γάμο ήταν τα παιδιά μου!

Ερώτηση 22 :Θεωρείς πως έπαιξε σημαντικό ρόλο ο χαρακτήρας σου ?δηλαδή ήσουν πολύ συγκαταβατική, χαμηλών τόνων και έβρισκε χώρο να σου φερθεί με βία ?

Τότε ήμουν αλλιώς,δεν μιλούσα , φοβόμουν τους πάντες ,την μάνα μου τον πατέρα μου ,τον πρώην συζυγο μου...Αν έλεγα σε κάτι όχι σήμαινε αυτομάτως και ξύλο...Ίσως έφταιγα κι εγώ αλλά να σου πώ την αλήθεια ακόμη δεν κατάλαβα πού ...
 

Ερώτηση 23 :Πώς είσαι πλέον στη ζωή σου ,τόσο στην προσωπική όσο και στην κοινωνική ζωή σου?

Πέρασα πολλά για να σταθώ στα πόδια μου χωρίς ελάχιστη βοήθεια από τους γονείς μου.Μόνο για να βλέπουν τα παιδιά...Μετά από 5 χρόνια από τον χωρισμό μου γνώρισα τον τωρινό σύντροφό μου που έκανε απίστευτη υπομονή γιατί εγώ ήμουν ακόμη χάλια...Με πολύ υπομονή λοιπόν και αγάπη από την μεριά του κατάφερα να ξεπεράσω όσα έζησα...Το μόνο που με στενοχωρεί πιά είναι που ποτέ δεν νοιάστηκαν οι γονεις και η αδερφή μου.... 

Και κάτι τελευταίο...όσες δεν περνάτε καλά φύγετε να σωθείτε!!!

ΣΤΑ 20 ΚΑΙ ΣΤΑ 50....

Μερικές φορές αναρωτιέμαι,αλήθεια τόσο πολύ έχουμε αλλάξει με τα χρόνια?

Ακούω συνέχεια ''Αααα εμείς ήμασταν άλλα παιδιά....'',''Ααααα εμείς ξέραμε να διασκεδάζουμε...'', ''Αααα εμείς δεν αντιμιλούσαμε ,σεβόμασταν τους μεγαλύτερους...''

Εγώ τώρα γιατί δεν το βλέπω αυτό ?Ακόμη και άνθρωποι στην ηλικία μου(33 έτη),λένε συνέχεια το ίδιο....Εγώ βλέπω ανοιχτά μυαλά,εξυπνότερα παιδιά,γονείς που έχουν περισσότερες γνώσεις στο μεγάλωμα του παιδιού και παιδιά πολύ ενημερωμένα για τα πάντα!!!Βαρέθηκα να ακούω,εμείς στην εποχή μας και εμείς στην εποχή μας από τότε που γεννήθηκα....εεε...όχι να το ακούω τώρα και από ανθρώπους στα 33 τους....

Ε.λοιπόν επειδή δεν ξέρω ποιος έχει δίκιο και ποιος όχι ,αποφάσισα να φτιάξω ένα ερωτηματολόγιο και να δώσω τις ίδιες ερωτήσεις σε μια γυναίκα 23 ετών και μια 53 ετών...Ίσως με βοηθήσουν οι απαντήσεις τους!!! Αλλά επειδή διαθέτω λίγη τρέλα παραπάνω θα απαντήσω κι εγώ ως 30+...αχαχούχα

Τι λέτε?Ξεκινάμε???????Φύγαμεεεεεεε!!!!

• Θυμάσαι ποτέ να ακούς την φράση ''ααα..εμείς στα χρόνια μας,ήμασταν καλύτερα παιδιά?''
• 50+ :Κάθε μέρα ,από τον πατέρα μου.
• 20+ :Λοιπόν ,δεν θυμάμαι αν έχω ακούσει αυτή την έκφραση...Αλλά πολλές φορές ακούς να λένε έχει ξεφύγει η σημερινή νεολαία ,εμείς στα χρόνια μας δεν κάναμε αυτό ,δεν κάναμε εκείνο και άλλα τέτοια...
• 33 : Ναίιιι το θυμάμαι ,συνέχεια, κι ακόμη με εκνευρίζει...Φροντίζω λοιπόν εγώ να μη το λέω...

• Σε ποια ηλικία βγήκες για πρώτη φορά για ένα καφέ/χυμό έξω με φίλους?
• 50+: Στα 15 περίπου,μόνο μεσημέρι πριν το σχολείο.
• 20+: Για καφέ πήγα δυο φορές στην ζωή μου κι αυτό στην ηλικία των 13(ως παιδί των γονιών),παντρεύτηκα μικρή κι έτσι μόνη δεν πήγα καθόλου,πήγαινα πάντα με τον άντρα μου μέχρι πέρυσι το καλοκαίρι.
• 33: Στην Πέμπτη δημοτικού πήγα στα Γκουντις με την φίλη μου την Όλγα.Στα 14 πήγα για σοκολάτα και από τότε δεν σταμάτησα.

• Έως την ηλικία των 15 αντιμίλησες σε μεγαλύτερο σου άτομο?
• 50+: Κάθε μέρα αντιμιλούσα ,ειδικά την γιαγιά και τον πατέρα μου διότι ένιωθα πως με καταπίεζαν.
• 20+: Όχι δεν έχω αντιμιλήσει σε κάποιον,κι ακόμη δεν το έχω κάνει.Γενικά δεν είμαι από τα επιθετικά παιδιά,θα πω την άποψη μου αλλά όχι αντιμιλώντας στον άλλο. 
• 33: Μπα...Δεν αντιμιλούσα...Τώρα όμως ότι μπορώ κάνω...χαχαχα

• Σε ποια ηλικία έδωσες το πρώτο σου φιλί?
• 50+: Στα 14 ,εννοείται στα κρυφά κάπως  σαν παιχνίδι.
• 20+: Στα 12 περίπου.
• 33: Στα 13 και 3 μήνες ακριβώς...

• Όσο ήσουν στο σχολείο ,μέχρι τι ώρα μπορούσες να μείνεις έξω το βράδυ?(στο Λύκειο)
• 50+: Το περιθώριο μου ήταν έως τις 8 ,εκτός αν με συνόδευε κάποιος ξάδερφος μεγαλύτερος σε ηλικία.
• 20+: Δεν έμενα έξω καθόλου ,σχολούσα και πήγαινα στην επιχείρηση της οικογένειας. Πολλές φορές έμενα μόνη με το προσωπικό,κρατούσα το ταμείο,μετά σπίτι και την επόμενη πάλι τα ίδια.Λύκειο δεν πήγα.
• 33: Στο Γυμνάσιο έως τις 10 το βράδυ.Μετά ότι ώρα ήθελα αρκεί να ήξεραν οι γονείς μου ,με ποιους βγαίνω και τι ώρα θα επιστρέψω.Και το κινητό τηλέφωνο πάντα μαζί μου.Διέθετα από 15 ετών κινητό.

• Σε ποια ηλικία παντρεύτηκες?
• 50+: Στα 19
• 20+: Στα 15
• 33: Στα 26

• Οι φίλες σου ,τότε στα μαθητικά χρόνια από ποια ηλικία και μετά ξεκινούσαν τις ερωτικές επαφές ?
• 50+: Δεν μπορώ να το ξέρω,δεν το έλεγε καμία.Ελάχιστες ήταν οι ''ξεπεταγμένες''.
• 20+: Στα δικά μου σχολικά χρόνια τα κορίτσια είχαν σεξουαλικές επαφές από τα 12. σε ποσοστό 5/10 κοπέλες...πιθανολογώ πως τώρα θα είναι 9/10.
• 33: Στα 15-16 .

• Πότε εργάστηκες για πρώτη φορά?
• 50+: Στα 17 ,βοηθούσα στο κατάστημα του θείου μου.
• 20+: Εργάζομαι από πολύ μικρή ηλικία στις δουλειές της οικογένειας,είτε στο σπίτι,είτε στο χωράφι ,είτε στην επιχείρηση.
• 33: Στα 17 στο ΤΙΤΑΝ ,στα 18 σε ένα φροντιστήριο ελληνικής γλώσσας.Στα 19 σε γυμναστήριο.Στα 20 σε κάβα.Στα 21 εργαζόμουν πια ως νοσηλεύτρια και ακόμη αυτό κάνω.

• Τι σπουδές έχεις κάνει?
• 50+: Απολυτήριο Λυκείου
• 20+: Έχω τελειώσει κομμωτική και έχω και πτυχίο υπολογιστών. 
• 33: ΤΕΙ Νοσηλευτικής,Αγγλικά,Υπολογιστές,Πρώτες βοήθειες,(σ'αυτά έχω πτυχίο,τα υπόλοιπα είναι παρακολουθήσεις)

• Από ποια ηλικία και μετά ξεκίνησες το μακιγιάζ?
• 50+: Γύρω στα 15 ,με  μολύβι ματιών.
• 20+: Μακιγιάζ ε?Στα 16 μου,πριν άντε να έβαζα κάνα μολύβι.
• 33: Μέσα σ'αυτά μεγάλωσα...καλλυντικά ,κρέμες και μακιγιάζ ήταν η δουλειά της μητέρας μου,οπότε ξεκίνησα από μικρή,14 ετών ελαφριά ... 

• Υπήρχε φλερτ στα μαθητικά σου χρόνια?
• 50+: Καθημερινά,ενώ δεν υπήρχε ΣΚ να βγούμε και να μην μας φλερτάρουν.Και σε πολύ δύσκολες συνθήκες,χωρίς κινητά να βάζουν φίλες να το παίζουν  συμμαθήτριες  μας,μήπως το σηκώσει κάποιος γονιός.
• 20+: Ναι υπήρχε αλλά το αθώο φλερτ ,όχι το χυδαίο που γίνεται σήμερα.
• 33: Στα μαθητικά χρόνια υπήρχε πολύ φλερτ όμως όσο μεγάλωνα μειωνόταν συνέχεια...

• Μετάνιωσες για κάτι που δεν μπόρεσες να κάνεις επειδή δεν σου επιτράπηκε από τους γονείς σου?αν  ναι,για τι?
• 50+: Δεν με άφησαν οι γονείς μου να πάω τεχνικό λύκειο όπου τότε περνούσες πιο εύκολα σε κάποια σχολή και φυσικά ούτε λόγος να πάω Θεσσαλονίκη σε σχολή ,ακόμη κι όταν αρραβωνιάστηκα.
• 20+: Όχι δεν μετάνιωσα για κάτι,μπορεί να ζούσα σε αυστηρά πλαίσια αλλά αν δεν ήταν έτσι τα πράγματα θα ήμουν πολύ διαφορετική σήμερα. Πιστεύω ότι τα όρια πρέπει να υπάρχουν σε ένα σπίτι και οι ευθύνες ώστε το παιδί μεγαλώνοντας να ξέρει που πατάει.
• 33: Μετάνιωσα που σταμάτησα το μπαλέτο για να διαβάζω περισσότερο...Βέβαια δεν μπορώ να κατηγορήσω εξ ολοκλήρου τους γονείς μου για αυτό ...Αν είχα επιμείνει θα με καταλάβαιναν σίγουρα.Δεν με πίεσαν ποτέ και για τίποτα.Ένιωθα ελεύθερη να κάνω ότι λαχταρούσα,να βγω με φίλους ,να διασκεδάσω ,να σπουδάσω ,να ερωτευτώ!!!!Δεν υπήρξα ποτέ εγκλωβισμένη και αυτός είναι πιστεύω και ο λόγος που δεν πήρα ναρκωτικά ποτέ,δεν έμπλεξα ποτέ με παρέες κακές και ακόμη και όταν ήρθα σε επαφή με ανθρώπους που ήταν του περιθωρίου ήξερα πως να αποφύγω όλα όσα θα με έριχναν σε λάθος δρόμους.ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΜΑΜΑ ΚΑΙ ΜΠΑΜΠΑ!!! 

• Πώς βλέπεις την προηγούμενη γενιά από την δική σου?(στα χρόνια των γονιών σου)
• 50+: Πιο δύσκολα οικονομικά.Πιο αυστηρά μεγαλωμένοι.Πιο σκληροί άνθρωποι.
• 20+: Μια χαρά ήταν η γενιά των γονιών μου με μόνη και κύρια διαφορά ότι είμαι κάθετα αρνητική στη συμπεριφορά που έπρεπε να έχει μια γυναίκα στην οικογένεια της.Τι θέλω να πω...Ότι τότε οι γονείς άφηναν την κόρη τους σε ένα γάμο που υπέφερε και της επέβαλλαν να παραμένει σε αυτό το γάμο για να μην τους σχολιάσει ο κόσμος.
• 33: Σκληροί άνθρωποι,με μειωμένη παιδεία,αυστηροί σε όλα!

• Πώς βλέπεις την σημερινή γενιά των 15 χρονών?
• 50+: Δεν μου αρέσει που μιλούν πιο άσχημα από τα 13-14 χρονών. Ότι έχουν μεγάλη ελευθερία ,που δεν έχει πάντα καλά αποτελέσματα και τέλος τα κορίτσια στα 14 βάφονται και φέρονται σαν 25 ετών. 
• 20+: Η σημερινή γενιά των 15?Εγώ απορώ αυτά τα παιδιά δεν έχουν γονείς?Εγώ θα μου πεις παντρεύτηκα στα 15 αλλά εκεί θέλω να καταλήξω.Εγώ για να βάλω στεγανή ,εναντιώθηκε όλη μου η οικογένεια απέναντι μου με αποτέλεσμα να μη μιλάω με κανέναν.Ο πατέρας μου είπε ''ή εμείς ή αυτός''...Δεν ήταν καθόλου εύκολο..Επέλεξα τον άντρα μου και θα το ξανάκανα,πήγα φόρτωσα το αμάξι του με τα πράγματα μου και φύγαμε. Αν δεν είχα περάσει τόσα, ίσως να μην ήμουν βράχος στην οικογένεια μου τώρα. Δεν ξέρω αν με καταλαβαίνεις... 
• 33: Πανέξυπνη γενιά!Με περισσότερες γνώσεις!Πολύ πιο ενημερωμένη για όλα !Οικολογικές ανησυχίες...Και οκ ,ναι ,μπαίνουν πιο γρήγορα στο κύκλο του έρωτα ...και???Απλά στον εαυτό τους κάνουν κακό,θα κλάψουν περισσότερο από την γενιά μου για τον έρωτα τους...Όσο για τις ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες που σκέφτεστε μερικοί...Χαλαρώστε ,ξέρουν πολύ περισσότερα από εμάς,ώστε να προφυλάξουν τους εαυτούς τους.

• Ποια κατά την γνώμη σου είναι η πιο ''καλή'' γενιά από άποψη γνώσεων,επιπέδου,παιδείας,ψυχής....Αυτή των γονέων σου? Η δική σου?Ή αυτή των σημερινών 15χρονων...?
• 50+: Η δική μου γενιά ..Μόνο με  λιγότερη αυστηρότητα και πίεση.πχ να μη μας έδερναν οι γονείς αν γυρίζαμε 8.10 αντί 8.00....
• 20+: Δυστυχώς δεν υπάρχει καλή γενιά,τότε ήταν πολύ αυστηρά,τώρα είναι πολύ λάσκα.Το σωστό μέτρο ακόμη δεν έχουμε πετύχει ως γενιές.Εμείς για καφέ πηγαίναμε σα να κάναμε κάτι παράνομο,σήμερα σχολώντας το παιδί μου από το σχολείο ακούω παιδιά δημοτικού Τετάρτης Πέμπτης τάξης να κανονίζουν που θα πάνε για καφέ σαν να είναι κάτι εντελώς φυσιολογικό.Εγώ απορώ ,οι γονείς τους το ξέρουν?Πώς είναι δυνατόν να μην έχουν καταλάβει τίποτα?
• 33: Αυτή που θα έρθει....γιατί?εκεί ανήκουν τα παιδιά μου!!! Ήδη με έβαλε η 5,5 ετών κόρη μου να κάνω ανακύκλωση!!!Είμαι σίγουρη πως θα τα καταφέρουν σε όλα τα επίπεδα καλύτερα από εμάς!!!Σταθείτε λοιπόν στο πλάι τους...όχι μπροστά,ούτε πίσω....στο πλάι και όχι πολύ κολλητά....

ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ!!!ΣΑΣ ΦΙΛΩ ΓΛΥΚΑ!!!

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΝΟΗΣΙΣ

ΝΟΗΣΙΣ...ΠΛΑΝΗΤΑΡΙΟ...ΤΕΧΝΟΠΑΡΚΟ...

Μπορείτε να το πείτε όπως επιθυμείτε ...Το σημαντικό είναι να το θυμάστε ως μια μοναδική εμπειρία...Περάσαμε υπέροχα και ειδικά εγώ ,δεν το περίμενα...Ως γυναίκα ,που βαριέται τους πλανήτες και τα επιστημονικά μπλα μπλα μπλα,ειλικρινά εντυπωσιάστηκα!!!!

 

 Από που να ξεκινήσω?Ακόμη και απέξω είναι όμορφος ο χώρος ...Ενώ η θέα είναι εκπληκτική!!!

Μπαίνοντας θα συναντήσετε στα αριστερά σας το καφέ και στο βάθος και δεξιά σας τους ευγενέστατους υπαλλήλους του Νόησις που θα σας εξηγήσουν τα πάντα για τιμές ,θεάματα και που επιτρέπεται να μπουν παιδιά και σε ποιες ηλικίες.

Συνοπτικά να σας πω πως παιδάκια κάτω των 4 ετών δεν πληρώνουν εισιτήριο στο μουσείο όπου είναι ο μόνος χώρος μαζί με το καφέ που επιτρέπεται να μπούνε.

Το μουσείο λοιπόν είναι κάτι το εντελώς διαφορετικό και μαζί με το τεχνοπάρκο που βρίσκεται στον ίδιο χώρο θα παίξετε μικροί και μεγάλοι.

Μπαμπάδες και λοιπά αρσενικά θα κολλήσουν στα υπέροχα παλαιά μοντέλα αυτοκινήτων και όλη η οικογένεια θα χρειαστεί τουλάχιστον 30 λεπτά να απολαύσει τα διασκεδαστικά παιχνίδια του Τεχνοπάρκου!!!  

 Επιβάλλονται οι σελφις με τα παλαιά αυτά αμάξια,που σε μαγνητίζουν ακόμη κι αν δεν έχεις ιδιαίτερη σχέση μαζί τους...

Τα εισιτήρια είναι 5 ευρώ για τους ενήλικες και ανάλογα με το τι θα επιλέξεις να δεις ,σου κάνουν μια μικρή έκπτωση.

π.χ. Αν επιλέξει ένας ενήλικας να μπει στο μουσείο και στον προσομοιωτή ,το κόστος είναι 5+5=10 ευρώ όμως διαμορφώνεται στα 7.5 αν το πεις στο ταμείο από την αρχή της επίσκεψης.

Γι'αυτό πριν διαλέξετε τι θα κάνετε ,διαβάστε προσεκτικά το φυλλάδιο που θα σας δοθεί στις πληροφορίες  του ταμείου.

Επιλέξτε και θα έχετε την ανάλογη έκπτωση!!!Το σίγουρο είναι ότι κανείς δεν θα το χορτάσει με την πρώτη επίσκεψη!!!

Τι λέτε?Πάμε μια βόλτα???

Στο τεχνοπάρκο ξεχνάς την ηλικία σου αλλά και τα κιλά σου...Όσοι πάτε θα καταλάβετε γιατί ,τα κιλά....χαχαχα 

Μη ξεχάσετε όμως πως εκτός από τα εκθέματα και τα μαγικά παιχνίδια του τεχνοπάρκου..Υπάρχουν διάφορα θεάματα στις υπόλοιπες αίθουσες του Νόησις καθώς και προσομοιωτής που θα τον λατρέψετε!!!!

Ειλικρινά ήταν η ομορφότερη και  η πιο διαφορετική οικογενειακή βόλτα!!!Το χαρήκαμε όλη η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ!!!

Από το 3,5 ετών λουλουδάκι μας έως τον μπαμπά του σπιτιού μας!!!

Για περισσότερες πληροφορίες αλλά και φωτογραφίες μπείτε στο σάιτ του Νόησις

/http://www.noesis.edu.gr/

 ΚΑΛΗ ΘΈΑΣΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΔΙΑΣΚΈΔΑΣΗ ΣΕ ΌΛΟΥΣ!!!

ΜΕΙΚ-ΑΠ ΜΥΑΛΏΝ...

Πολλές φορές σκέφτηκα πως θα ήθελα να μιλήσω με κάποιο άτομο που δέχτηκε η που δέχεται εκφοβισμό...Να τον ταρακουνήσω ,να του φωνάξω κράτα γερά στα πόδια σου και μην τους αφήνεις...Αυτό όμως είναι κάτι που τελικά μόνο ο ίδιος ο άνθρωπος που δέχεται κάτι τέτοιο μπορεί να το αλλάξει...

Σήμερα, όμως συζητώντας με μια φίλη μου ανέφερε μέσα στη συζήτηση που είχαμε κάτι που μου χτύπησε το καμπανάκι που λένε...''ακόμη θυμάμαι αυτά που πέρασα εξαιτίας εκείνων...κρίμα που δεν υπάρχει μέικ-απ μυαλών''..

Έτσι της πρότεινα να μου μιλήσει και να σας παρουσιάσω την ιστορία της μέσα από το μπλόγκ μου...

Το όμορφο και άσχημο συνάμα στην όλη ιστορία είναι τον άνθρωπο αυτόν τον γνωρίζω από τότε ...Όμορφο γιατί δεν μιλώ με μια εντελώς άγνωστη μου και άσχημο γιατί δεν την βοήθησα...Κι αν κάποιος με ρωτούσε τι θυμάμαι από εκείνη την κοπέλα θα ήταν σίγουρα το βλέμμα της...που τότε έμοιαζε βλέμμα σκυθρωπού ανθρώπου μα όταν την φέρνω ξανά στο μυαλό ,ναι ,σίγουρα ναι ήταν βλέμμα φόβου....

ΔΙΑΒΆΣΤΕ ΛΟΙΠΟΝ, την συνέντευξη της...προσπάθησα αν και χωρίς καμία γνώση δημοσιογραφίας ...

1η ΕΡΏΤΗΣΗ

Πες μας λίγα λόγια για την παιδική σου ηλικία πριν πας σχολείο ...Πώς μεγάλωσες ...Αν είχες αδέρφια...

 Σε ευχαριστώ για αυτή σου την συνέντευξη,μπορώ να πω πως με λυτρώνει μετά από τόσα χρόνια..λοιπόν ήμουν το μικρότερο παιδί μας πενταμελούς οικογένειας.Έχω δυο αδέρφια με μεγάλη διαφορά ηλικίας και έτσι ήμουν το χαϊδεμένο τους ,επίσης η γιαγιά ένα ακόμα πρόσωπο της παιδικής μου ηλικίας που είχε μεγάλη συμβολή στην ανατροφή μας.

Δεν ήταν και πολύ ευτυχισμένα τα παιδικά μου χρόνια γιατί οι γονείς μου χώρισαν και όχι πολιτισμένα ,με αποτέλεσμα η μητέρα μου να έπρεπε να δουλεύει πολλές ώρες και κατά συνέπεια να μου λείπει..

2η ΕΡΩΤΗΣΗ

Ποίο ήταν το στοιχείο που έκανε τους εκφοβιστές σου επιθετικούς προς εσένα?Ήταν θέμα του χαρακτήρα σου ή της εμφάνισης σου?

Είχα ένα δερματικό πρόβλημα,κυστική οζώδη ακμή και αυτό έκανε διαφορετική την εξωτερική μου εμφάνιση.Ήταν μεγάλες εσωτερικές κύστες στο πρόσωπό μου και υπήρχε έντονος ερεθισμός. Φυσικά αυτό ξένιζε και με θεωρούσαν κατώτερη.

3η ΕΡΩΤΗΣΗ

Πότε ξεκίνησαν όλα?

Κυρίως όλα ξεκίνησαν στο γυμνάσιο από μια μερίδα αγοριών,θα έλεγα πολύ λιγότερο με ενοχλούσαν τα  κορίτσια. Ξέρεις η εφηβεία δύσκολο πράγμα...και έμενα το πρόβλημά μου είχε γίνει πιο έντονο.

4η ΕΡΩΤΗΣΗ

Περιέγραψέ μας ένα περιστατικό που έχει χαραχτεί στη ψυχή σου.

Από περιστατικά έχω να θυμάμαι πάρα πολλά...αφού είχα γίνει ας πούμε το παιχνιδάκι στα χέρια των εκφοβιστών μου..τεσσάρων συγκεκριμένα..ξύλο,φτυσίματα,βρίσιμο,αλλά ποιο έντονα θυμάμαι ,στην δευτέρα γυμνασίου όπου είχαμε πάει μια ημερίσια εκδρομή. Δεν θα την ξεχάσω εκείνη την ημέρα...ήταν τα γνωστά αγόρια με έναν καθηγητή μας όπου με έβαλαν απέναντι και άρχισαν να με κοροϊδεύουν!!!!

5η ΕΡΩΤΗΣΗ

Ο εκφοβισμός που βίωνες ήταν μόνο στο σχολικό περιβάλλον?

Ευτυχώς το φαινόμενο αυτό περιοριζόταν μόνο στο σχολείο,γιατί ζούσα σε μια γειτονιά με μονοκατοικίες όπου όλα τα παιδιά γνωριζόμασταν από μικρά και ήμασταν όλοι φίλοι..και παίζαμε όλοι μαζί...

6η ΕΡΩΤΗΣΗ

Οι γονείς σου ήξεραν?Και αν ναι ,πώς το χειρίστηκαν?

Επειδή προείπα ότι οι γονείς μου είχαν προβλήματα μεταξύ τους δεν ήθελα να επιβαρύνω την μητέρα μου με άλλα θέματα..είχα κάνει κάποια νύξη αλλά όπως φαντάζεσαι ήταν και λίγο δύσκολο για εμένα να το πω.Κάποιες φορές όταν τα πράγματα γινόντουσαν πολύ άγρια πήγαινα μόνη στον διευθυντή του γυμνασίου..αλλά έως εκεί..

(ΕΔΏ ...επειδή τυγχάνει να ξέρω τον κ.Ιχχχχχχχ την ρωτώ μετά την συνέντευξη αν τη βοήθησε...Η απάντηση της με σόκαρε...:

Ο κ.Ιχχχχχχχ??? Όχι κορόιδευε μαζί τους.

Και αυτός που μας έκανε φυσική με αποκαλούσε με το ψευδώνυμό που μου είχαν δώσει...ΠΙΤΣΑ...

Από την διαφήμιση του κλεραζίλ εάν θυμάσαι..

Ήθελα να πω και για τότε που με στρίμωξαν στην γωνία και με χτυπούσαν μπουνιές στο κεφάλι και στα πλευρά αλλά δεν αντέχω να το εξιστορήσω συγνώμη...)

7η ΕΡΩΤΗΣΗ

Μίλησες ποτέ σε κάποιον για αυτό που σου συνέβαινε?

Ήμουν λίγο κλειστός χαρακτήρας και δεν ήθελα να μιλάω για αυτό το θέμα ,νόμιζα πως έτσι θα εξαλειφθεί..Οπότε όχι..και αυτό ήταν το λάθος μου. Τώρα μεγαλώνοντας το καταλαβαίνω.

8η ΕΡΩΤΗΣΗ

Ποια ήταν τα συναισθήματα σου ως προς τον εαυτό σου και ως προς τους άλλους?(όπου άλλοι=εκφοβιστές,δάσκαλοι,οικογένεια,φίλοι)

Όπως μπορείς να καταλάβεις όλο αυτό είχε μεγάλο αντίκτυπο στην ψυχολογία μου και πόσο μάλλον σε ένα έφηβο κορίτσι.

Είχα να αντιμετωπίσω σε καθημερινή βάση τους ' βασανιστές ' μου αλλά και τις επώδυνες θεραπείες που έπρεπε να υποβάλλομαι. Είχα πέσει σε μελαγχολία πίστευα ότι δεν άξιζα..πολλές φορές ξεσπούσα σε λυγμούς και ευχόμουν να τελειώσει όλο αυτό.Δεν ήθελα να έρθει το διάλειμμα γιατί ήξερα τι θα περάσω. Έτσι απομονώθηκα περισσότερο και έχασα εντελώς την αυτοπεποίθηση μου.

9η ΕΡΩΤΗΣΗ

Έκανες ποτέ σκέψεις να δώσεις τέλος στη ζωή σου?

Όχι δεν το σκέφτηκα ποτέ αυτό αλλά ήθελα να φύγω από αυτό το σχολείο. Δυστυχώς είχα εγκαταλείψει τα όνειρα μου,έγινα μια " κακή" μαθήτρια γιατί είχα επηρεαστεί πάρα πολύ από την όλη κατάσταση.

Οπότε εάν το δεις έτσι, όποιος παραιτείται από τα όνειρα του είναι μια μορφή αυτοκτονίας...

10η ΕΡΩΤΗΣΗ

Πώς αισθάνθηκες όταν διάβασες/άκουσες την ιστορία του νεαρού Βαγγέλη στα Ιωάννινα που έδωσε τέρμα στη ζωή του μετά από την έντονη βία που δέχτηκε από τους συμφοιτητές του?

Όταν διάβασα την ιστορία του Βαγγέλη συγκλονίστηκα...Δυστυχώς ο Βαγγέλης δεν είναι το πρώτο θύμα εκφοβισμού...Αναρωτήθηκα, πόσο μα πόσο, κάποιοι άνθρωποι δεν βρίσκουν ενδιαφέρον στην ζωή τους και χρησιμοποιούν έναν άνθρωπο ως παιχνίδι για να διασκεδάζουν. Είναι τραγικό εάν το σκεφτούμε όχι μόνο για το θύμα αλλά και για τον ίδιο τον θύτη...

11η ΕΡΩΤΗΣΗ

Επηρέασε την ενήλικη ζωή σου αυτός ο εκφοβισμός?

Μεγαλώνοντας και αλλάζοντας σε ιδέες και απόψεις και αφού άρχισα να ξεπερνάω το πρόβλημα μου μπορώ να πω ότι μου είχε μείνει μόνο η χαμηλή αυτοπεποίθηση. Αυτό βέβαια αντισταθμίστηκε όταν άρχισα να γίνομαι αρεστή στο αντίθετο φύλο χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Επιπλέον οι άνθρωποι που ήταν κοντά μου με αγαπούσαν για αυτό που ήμουν μέσα μου.

12η ΕΡΩΤΗΣΗ

Τι θα ήθελες να πεις στους γονείς που το παιδί τους βιώνει κάτι παρόμοιο ?Και τι στα παιδιά που δέχονται εκφοβισμό?

Αυτό που θα ήθελα να πω είναι ότι οι γονείς που ασχολούνται με τα παιδιά τους μπορούν να καταλάβουν εάν είναι ευτυχισμένα η όχι..Ακόμα κι αν εκείνα σιωπούν τα μάτια είναι αυτά που τα λένε όλα μπορούν να τα προστατέψουν.

Στα παιδιά να μην ντρέπονται καθόλου γι' αυτό και να ζητούν την οποιαδήποτε βοήθεια χωρίς ενδοιασμό και να ξέρουν πως τα εξωτερικά ελαττώματα διορθώνονται... τα μυαλά δυστυχώς όχι...

13η ΕΡΩΤΗΣΗ

Σου στέρησε κάτι αυτή η άσχημη εμπειρία τώρα που κοιτάς το παρελθόν με καθαρότερο βλέμμα?

Τώρα πια στα 33 μου μόνο παράπονο μου έμεινε γιατί είχα κάθε δικαίωμα να ζήσω ανέμελα παιδικά χρόνια, κάτι που μου το στέρησαν. Ίσως και αυτοί από δικές τους ανασφάλειες...

 Βρίσκουμε κάποιον ποιο αδύναμο από μας για να νιώσουμε εμείς καλά..δυστυχώς το μυαλό καμιά φορά έτσι σκέφτεται.Δεν κρατάω κακιά σε κανέναν..ούτε στους θύτες ούτε σε αυτούς που κρυφογελούσαν αμέτοχοι...

14η ΕΡΩΤΗΣΗ

Ήρθε ποτέ η δικαίωση?Αν ναι....Οδήγησε στη ''λύτρωση'' ,αν μπορώ να το πω έτσι?

Θέλω να μοιραστώ μαζί σου κάτι αστείο,..Κάνοντας φέισμπουκ τρεις από αυτούς μου έκαναν αίτημα φιλίας...χωρίς να θυμούνται ποια είμαι..φυσικά όχι για το συγγραφικό μου ταλέντο..χαχαχαχα

Ένας από αυτούς μου ζήτησε και συγνώμη...

Το ασχημόπαπο έγινε κύκνος λοιπόν..δεν χρειαζόταν να το μάθω από αυτά τα άτομα γιατί έχω έναν υπέροχο άνθρωπο στην ζωή μου...τον σύζυγό μου που με θαυμάζει για αυτό που είμαι εξωτερικά αλλά και εσωτερικά και φίλους που με αγαπούν. Κάποια στιγμή ο ίδιος ο χρόνος φέρνει την δικαίωση...

ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΠΟΥ ΜΕ ΕΜΠΙΣΤΕΥΘΗΚΕΣ...

Ευχαριστώ εγώ για τον χρόνο σου και για μετά τόσα χρόνια που απενοχοποιώ τον εαυτό μου για τον εκφοβισμό που δέχτηκα...

Χαίρομαι πάρα πολύ που έχεις μια συγκροτημένη και χαρισματική προσωπικότητα και δεν σε επηρέασε στη ζωή σου.

Ναι το ευτύχημα είναι ότι θα μπορούσαν να με αλλάξουν προς το κακό τα βιώματα μου όμως τότε θα τους έκανα την χάρη να γίνω σαν και εκείνους..θα ήταν κρίμα να χαθώ..έτσι δεν είναι?

ΤΕΛΟΣ....

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΑΥΤΗ ΤΗ ΓΕΝΑΙΑ ΚΟΠΕΛΑ ΚΑΙ ΠΆΛΙ ΠΟΥ ΔΕΧΘΗΚΕ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΜΕ ΕΜΠΙΣΤΕΥΘΗΚΕ.